Ooit begon ik hobbymatig: ik fotografeerde van alles, van dieren en baby’s tot natuur en stadsfotografie. Mijn liefde voor hondenfotografie kreeg een extra diepe betekenis dankzij Brandon, mijn trouwe maatje waar wij vrij abrupt afscheid van hebben moeten nemen.

 

Brandon werd ziek, het begon met hoesten en 2 weken later hadden we de diagnose kanker. Op dat moment voorspelde de dierenarts dat hij nog +/- 3 maanden te leven had. Ik heb direct contact opgenomen met een fotograaf om een fotoshoot in te plannen. We hebben die zelfde week nog een fotoshoot ingepland. En gelukkig, want een week later hebben wij hem helaas al moeten laten gaan. Dat moment heeft me laten inzien hoe intens waardevol beeldmateriaal is en hoe belangrijk het is om herinneringen vast te leggen. Het kan zomaar te laat zijn.

 

Die ervaring heeft me gevormd tot de fotograaf die ik nu ben en heeft me doen ontdekken dat het fotograferen van honden echt fantastisch is.

 

Ik leg graag het karakter, de emotie en jullie band onderling vast, momenten die je voor altijd wilt koesten.